De situatie van Griekenland in Jip en Janneke taal.
23 november 2015: Het is rustig aan het front in Griekenland. Europa heeft nu andere problemen. Het vluchtelingenprobleem alsmede aanslagen. Griekenland voldoet volgens Eurovoorzitter Dijsselbloem aan zijn verplichtingen en de geldkraan wordt in een aantal stapjes opengedraaid. In de komende 3 jaar krijgt Griekenland 86 miljard Euro
14 september 2015: In de tussentijd is er heel veel gebeurd, overeenstemming met Griekenland (een nieuwe lening om oude leningen af te betalen) en Tzipras dient zijn ontslag in, op 20 september hebben we nieuwe verkiezingen. Dit vuurtje is voorlopig gedoofd, het smeult nog maar het kan niet plotseling voor problemen zorgen die alle aandacht naar zich toe trekt. Inmiddels zijn er andere vuurtjes ontstaan en die komen uit China.
25 juli 2015: De gemoederen zijn bedaard. Tzipras heeft zijn gouden kaarten gebruikt om meer toezeggingen te krijgen. Dit heeft alles plaatsgevonden in de vakantieperiode. Voor de rest lijken de financiële markten: "business as usual". Overnames, fusies, beurs feestjes zoals Amazon, men verwacht een verlies en het is een winst. Dit geeft dan een feestje omdat dan de koers omhoog schiet (+23,5%). Ende Amerikaanse justitie jaagt op witwassen. Deze afleider is 150 miljoen bij omkopen van FIFA bestuurders. Dit terwijl banken voor miljarden boetes opgelegd krijgen als gevolg van allerleid marktmanipulaties. Wij krijgen nog meer vuurwerk maar het duurt nog even voordat dit bjizonder goed zichtbaar wordt.
8 juli 2015: Griekenland blijft rustig, de dollarkoers blijft stabiel. De markt is een beetje nerveus. De chinese beurs keldert. Alles gaat in slow motion omdat de vakantie is aangebroken. DE vakantie is een mooi moment om de markt even te laten bedaren. De Grieken staan achter Tsipras en dit blijft de sterkste steun voor de toekomst van Griekenland.
5 juli 2015: Een Grieks nee geeft Tzipras een sterke steun in de rug bij deze zware druk vanuit de andere (geld)kant(en). De Grieken staan achter hem. Ondanks deze nee wordt het een zware strijd en tijd voor de Grieken maar ook voor de Euro. Een Nee van de Grieken versnelt het proces om te komen tot een structurele snelle besluitvorming binnen de EU. Het blijft spannend, . . . wordt vervolgd, . . . .
28 juni 2015: Een kleine aanpassing naar aanleiding van de ontwikkelingen (Grieken weggelopen en een referendum). Daarna willen ze juridische stappen ondernemen. Zie hieronder de voetnote (verdragen).
De situatie in Griekenland houdt de media bezig maar ook alle geldverstrekkers. Het spelletje is wel een bijzonder lang rekken en erbij blijven. Iedereen doet zijn zegje en probeert de schade te beperken. Wat die schade is, is voor de gewone mens onduidelijk. De betrokken partijen zien natuurlijk wel een enorm gevaar. En er zijn enorme belangen, tevens gevaren.
Tsipras heeft beloften gedaan aan het Griekse volk en speelt een bijzonder slim spelletje met het IMF, de ECB en de EU. De kosten van de ambtenaren salarisen en pensioenen zijn een knellend probleem.
De situatie is potentieel bijzonder gevaarlijk en doet denken aan de beroemde filmscene "de shout-out" uit de film "Enemy of the State" met Gene Hackman en Will Smith. Een bijzondere situatie aan de onderhandelingstafel met een internationale bezetting.
Kijk goed naar het filmpje en vervang:
Video Tape = Money
Make the Video Tape = Print the money
Q: What will it take for us to get the Video Tape. A: The end of the world
Voorbeeld: Stel uzelf voor iemand heeft een lening van 500.000 euro bij verschillende partijen. Deze persoon kan deze lening niet terug betalen en heeft meer geld nodig om iets te produceren dat deze persoon in staat stelt om zijn nieuwe en oude schulden af te betalen. De oude schuld kan pas worden afbetaald als er voldoende wordt geproduceerd. Helaas lopen de oude schulden door met rente en deze worden zo groot dat dit een belasting (en gevaar) gaat vormen voor het opbouwen van nieuwe productie. Er kan niet worden geinvesteerd in structurele verbeteringen. Een grote geldverstrekker zegt nu dat de oude schuldeisers een deel van hun schuld moeten kwijtschelden anders wordt geen nieuwe lening verstrekt. Het risico is dat alle schuleisers helemaal geen geld meer krijgen: de schuldenaar is failliet. PS: De schuldenaar heeft wel bezittingen maar die kunnen niet worden afgenomen omdat er een aantal bijzondere grote partners (op de achtergrond) zijn die dan boos worden.
De analogie: Griekenland, de schuldeisers, de ECB en het IMF. Het laatste (herhaalde 3 juli) nieuws in de media is dat het IMF een verzoek doet aan bestaande partijen die geleend hebben om een deel van de schuld kwijt te schelden onder "bedreiging" van het feit dat het IMF anders geen nieuwe leningen verstrekt. Jawel u leest het goed. De bedreiging is wat afgezwakt omdat Griekenland uit de euro blijkbaar duurder is dan deels afschijven.
Wetenswaardigheden: Het is handig te weten dat Griekenland de EU is binnengekomen door creatief boekhouden van een Amerikaanse Zakenbank (Goldman Sachs). Ook is Griekenland onder druk van Frankrijk de EU binnengeloodst. Washington wil Griekenland binnen de EU houden in verband met het vermeende gevaar Midden Oosten. Rusland levert via Griekenland transport van gas naar Europa. Dit geeft een beetje het krachtenveld weer. En verder de vraag: Kunnen de banken ruim 230 miljard euro (bescheiden schatting) uit de boeken wegpoetsen zonder daarbij bloot te staan aan de ingewikkelde derivaten die zij overal hebben neergezet en geaccepteerd? Deze derivaten zitten verder overal verstopt bij overheden en bedrijven.
Verdragen: Verdragen tussen landen onderling zijn een samenwerkingsovereenkomst (richtlijnen om samen te werken en zaken af te spreken). Zij hebben niet zo veel juridische consequenties als een partner er zich niet aan houdt. Ieder land kan verdragen en afspraken ter zijde leggen. Er is wel een hoger gerechtshof maar wat zijn de sancties? Een verdrag kan op een bepaald moment niet meer houdbaar zijn in het licht van de omstandigheden en moet dan worden herzien of worden vernietigd. Een land dat zich niet aan (belangijke) verdragen houdt wordt onbetrouwbaar genoemd. De geloofwaardigheid wordt hiermee ondermijnd en alles wat hiermee samenvalt. Dus ook het gehele monetaire systeem. Het land isoleert zich van de groep.
Waar gaat het naartoe?
Men laat Griekenland een poosje bungelen. De bevolking zegt ja. We blijven binnen de euro. Als het een nee wordt, dan zal de druk op Griekenland worden verhoogd. Dit kan nog zeker 6 tot 12 maanden gaan duren. Uiteindelijk moeten ze door de knieën en zullen schulden (deels) moeten worden afgeschreven. Dit is de minste schade op termijn. Maar dit wankele monetaire bouwwerk, de euro, staat te wankelen en wordt instabieler. De effecten van afschrijvingen zullen gevolgen gaan hebben. Deze duren enkele jaren. Als er in de tussentijd iets gebeurd, dan kunnen we een kettingreactie verwachten die de crisis van 2008 gaat overtreffen. Dit is wat veel economen weten en vrezen. Dit is waar veel professionele beleggers (bond market) bang voor zijn. Onze pensioenen worden afgedekt met staatsobligaties en deze staan nu op het spel.
De crisis van 2008 was grotendeel een hypothecaire bom. Een hypotheek is ook een derivaat. De bom die zich nu aan het vormen is betreft een bom van (staats) obligaties. Deze zijn gekoppeld aan verzekeringsmaatschappijen en pensioenverzekeraars.
Conclusie: De euro als wereld reserve valuta wordt vanuit verschillende hoeken aangevallen (ook aardig het boek van James Rickards: "Currency Wars"). Het doel is de euro te verzwakken om de zwakheden van andere valuta te maskeren. De aanval is de beste verdediging. Financiële derivaten zijn ingewikkelde instrumenten en vergelijkbaar met virussen. Deze derivaten zijn in de huidige maatschappij zeer gevaarlijk. Dit is het grootste gevaar waaraan we nu op mondiaal bloot staan. Tzipras weet dit en hij heeft de bijzondere taak te kiezen tussen twee kwaden. Welke kant het ook op gaat het wordt wel spannend want elke keuze heeft behoorlijke consequenties.
